To nie jest IPA! To Bière de Garde!

Po co jechać do Francji, aby spróbować na miejscu piwa w stylu Bière de Garde, jeśli polskie browary rzemieślnicze robią takie smakołyki specjalnie dla nas, w Polsce? Za to lubię właśnie PINTĘ (i inne browary także) – panowie warzący w Zawierciu proponują nam przeróżne style, od Lagera Wiedeńskiego, przez Stouta Owsianego, na pomysłach takich jak Sahti kończąc. Żyć nie umierać, nic tylko wybierać. Tym razem PINTA uwarzyła piwo w niewiele Wam zapewnię mówiącym, francuskim stylu Bière de Garde (czyt. bier d gard) – Ce n’est pas IPA (czyt. se na PA IPA – „To nie jest IPA”).

 

ce-nest-pas-ipa-foto

To nie jest IPA? To co to jest!?

Bière de Garde to styl wywodzący się z północnej Francji, okolic miasta Lille. Początkowo piwo w tym stylu warzono zimą i wiosną, aby uniknąć problemów z drożdżami podczas ewentualnego warzenia w letnim okresie. Składowano je w chłodnych piwnicach i gotowe było na lato. Obecnie na rynku znajdziecie piwo z dużych browarów, jednak przeważnie ten styl warzony jest w zakładach mniejszych, nierzadko przez cały rok.

Bière de Garde warzone jest w trzech wariantach: brown (brune), blond (blonde) i amber (ambrée). W dużym uproszczeniu, jest to piwo skoncentrowane na smaku słodowym. Wyczuć można delikatne nuty przyprawowe i piwniczne. Chmiel nie gra tutaj tak dużej roli. Warto zaznaczyć, że jest to piwo dość pełne (ponad 15° Blg) i mocne (ponad 6% zaw. alk.). Bière de Garde pasuje przede wszystkim do mięs – wieprzowiny czy kurczaka.

Czego oczekiwałem?

Przede wszystkim Bière de Garde uważałem za styl bardzo pełny, z wyraźnie zaznaczoną słodowością i aromatem przyprawowo-kwiatowym ukrytym głęboko w tle. Powstaje wiele wariacji na temat tego napoju, więc trudno było mi określić, w jakim kierunku poszli piwowarzy z PINTY. Zakładałem więc, że dostanę piwo zbliżone do mocnego eurolagera  – czegoś, gdzie aromatów pochodzących z chmielu, jak i samej goryczki prawie nie ma. W prostych słowach: nuda, słód i delikatne zapaszki kwiatowe.

Ce n’est pas IPA — Browar PINTA

Nie no, fajne…” – pomyślałem po pierwszym łyku, poprzedzonym wdechem. W zapachu czuć przede wszystkim banany (a więc nuty znane z piw pszenicznych) i coś, co kojarzy mi się z farbą kredową. Nie przeszkadza, a nawet pasuje – przykro mi, nie umiem tego zapachu zidentyfikować. Wyczuć można także skórkę z pomarańczy, która wymieniona jest w składzie.

Ce n'est pas IPA

W smaku na pierwszym i jedynym planie nuty słodowe, a gdzieś w tle ukryte śladowe ilości ziół i przypraw, trudnych do wyodrębnienia. Być może kolendra? No i ten banan, przebija. Piwo jest dość słodkie, niczym lekko rozgazowany Strong, aczkolwiek alkohol jest dobrze ukryty, chociaż przy 5,3% alk. napitek nieźle rozgrzewa.

Ten styl okazał się być całkiem ciekawy i trudno zgodzić mi się z innymi blogerami, którzy uznali go za nudny. Ciężko Ce n’est pas IPA porównać do innych piw, ale ja wypośrodkował bym je pomiędzy Końcem Świata z PINTY a Komesem Potrójnym. Piwo jest dość pełne i wyraźne w smaku. Genialne do mięsa, genialne na jesień, ale w ilości większej zapewne trudno jest się nim opić.

Ce n'est pas IPA

Ja gorąco je polecam, bo jest nieco nietypowe i z racji swojej nietypowości warte zakupu. Można będzie się pochwalić znajomym, że piło się „Bier d gard„. A póki co możesz pochwalić się znajomym, że o takim stylu już coś wiesz. Po prostu kliknij w like poniżej. Dzięki!

  •  
  •  
  •  
  •  

9 komentarzy

  1. Kufelkowy Test

    29 Sie 2013 at 22:00

    W końcu jakaś pozytywna recenzja, czytając te wszystkie narzekania coraz bardziej żałowałem, że zamówiłem to piwo. Dałeś mi nadzieję :)

  2. Tomasz Jaworski

    30 Sie 2013 at 09:17

    Żałuję że nie przeczytałem tego tekstu przed degustacją. Kupiłem-bo nowe i tego stylu nie piłem. Smakowo -szału nie było-ale to dla tego że nie wiedziałem czego się spodziewać. Ogólnie na dzisiaj wolę mocno nachmielone piwa ale tez lubię inne smaki. Jednak to piwo wydało mi się … nijakie. Ani dobre ani złe. Inne na pewno. Na tę chwilę wypiłem raz i starczy. Chociaż po przeczytaniu Twojego opisu -jeśli je dostane kupie Żeby spróbować jeszcze raz.
    javiki

  3. W sumie takie sobie, nijakie, sam słód, ALE NIETYPOWE!!! GORĄCO POLECAM!!!

    Co za piwne hipsterstwo.

    • Gdzie napisałem, że nijakie i sam słód? Napisałem, że jest ciekawe i nietypowe. Oczekiwałem nudy, otrzymałem coś ciekawego. Polecam czytać dokładniej.

      • Trochę zbyt szybko przeczytałem, przepraszam, ale ostatni akapit i tak mnie kłuje. Nawiasem mówiąc – co rozumiesz przez określenie „trudno jest się nim opić”?

        • Trudno jest wypić je w większej ilości, potrzebnej do uczucia piwnej sytości :) A tak serio: trudno spożyć w większych ilościach, wypić dużo. Opić się generalnie znaczy napić się wiele :) Mam nadzieję, że wyjaśniłem.

          Pozdrawiam! :)

          • Trochę mi to słowo nie pasowało do specyfiki bloga. Opijają to się dresy Królewskim pod monopolowym, w moim odczuciu – ale to szczegół. I nadmierna czepliwość z mojej strony.

  4. chetnie bym sie nie opila, w ilosci okolo 8 na jeden wieczor. Wspaniały smak, w temperaturze 20 stopni!

Dodaj komentarz

*

© 2013-2017 Piwolucja.pl

Theme by Anders NorenUp ↑