W czasach, gdy prawie każde piwo można kupić w sklepie nieopodal, trudno jednoznacznie zdefiniować pojęcie „piwo regionalne” (czy też „browar regionalny”). Marketingowcy i hipermarkety uważają, że browary regionalne to miejsca, w których piwa warzy się mniej niż w koncernach. Według nich drugim wyznacznikiem regionalności jest miejsce produkcji. Lech nie może być piwem regionalnym, bo warzony jest w dużym mieście. Ale już browar mieszczący się w niewielkim miasteczku jest regionalny. Czujecie to? Nie liczy się miejsce pochodzenia tylko wielkość miasta. Nie tylko ja uważam, że jest to głupota.
Czytaj całość
Page 65 of 70
Kocham Perłę i inne, regionalne piwa z małych browarów
Mierzi mnie próba wypozycjonowania się dużych browary jako małych, regionalnych czy wręcz rzemieślniczych inicjatyw. Potrafię zrozumieć, że taki wizerunek kreuje się na potrzeby marketingu. Powoduje to jednak zamieszanie i prowadzi do niewiedzy. Oczywiście nie wszystkie duże browary tak robią. Tak, jak nie wszyscy wiedzą, że pijąc na przykład Perłę, wcale nie wspomagacie małego browaru z Lublina, a dwa wielkie molochy: Marconia Enterprises i Royal Unibrew. Czas nieco Was doedukować.
Czytaj całość
W butelkach można było znaleźć szczura — historia browaru w Gdańsku
Wspominam czasy, gdy browar w Gdańsku-Wrzeszczu jeszcze funkcjonował. Piwo Gdańskie czy Hevelius pamiętam do dziś i wątpię, abym miał o nich kiedykolwiek zapomnieć. Budynek browaru wciąż tutaj stoi, nieco odsłonięty przez wyburzone wokoło budowle. Niegdyś często przechodziłem wraz z mamą i babcią ulicami Wajdeloty, Grażyny czy Lelewela, gdzie pomiędzy kamienicami dało się dostrzec ceglanego olbrzyma. Miałem wtedy nie więcej niż 10 lat, zaś sam browar wydawał mi się rzeczą bardzo abstrakcyjną, zamkniętą, wręcz odizolowaną od reszty miasta. Co się z nim tak właściwie stało? Poznaj historię browaru, który w sercach gdańszczan pozostanie jeszcze przez lata.
Lech Shandy Dry Orange — to może zabić!
Mam okropne zakwasy. Wróciłem na siłownię po pół roku przerwy i ledwo mogę się po tyłku podrapać. W dni treningowe alkoholu unikam, no ale Lech Shandy Dry Orange to nie alkohol, tylko oranżadka. Ostatnio nieco głoduję (ach, dieta), a gdy chcę sobie wypić piwko, to głoduję jeszcze bardziej. Z wątpliwą przyjemnością wyjąłem w ten gorący, parny wieczór, nowy twór Kompani Piwowarskiej. Mam nadzieję, że pójdzie w bica… chociaż mam wrażenie, że raczej w wątrobę…
Piwa, których już w sklepach nie ma…
Zapewne osoby starsze ode mnie doskonale pamiętają Żywca w starych butelkach czy piwa 10,5, Hevelius, Gdańskie oraz – teraz już tylko eksportowane – EB. Często wspominacie, że dawniej to były taaaakie dobre piwa. Że teraz, to już nie to samo. Odnoszę wrażenie, że dawniej piwa smakowały podobnie, a jedynie zatarte wspomnienia odżywają w nieco jaśniejszych kolorach. Przypomnijmy sobie kilka browarków, których w sklepach dostać już nie można. Mam nadzieję, że uzupełnicie tą listę w komentarzach.
Czytaj całość
Aktien Zwick’l Kellerbier — jaka piękna butelka!
To piwko otrzymałem jako jeden z prezentów urodzinowych. Wygląd butelki przypadł chyba do gustu moim znajomym, którzy zapewne do teraz nie wiedzą, co mi sprezentowali. Nieco poczytałem w internecie i dowiedziałem się przede wszystkim, że jest to piwo typu kellerbier. Ciężko jednoznacznie zdefiniować, czy to ciemniak, czy trunek jasny. Niektórzy twierdzą bowiem, że jest to piwo półciemne. Brzmi ciekawie? Czytajcie dalej.
Gruit Kopernikowski z Browaru Kormoran
Po tygodniu odkładania recenzji, postanowiłem zabrać się do opisania Gruitu Kopernikowskiego, o którym wspominałem w osobnym wpisie. Ja już tak mam, że im bardziej chcę spróbować danego piwa, tym dłużej trzymam je w lodówce. Śniadanie zastąpię dzisiaj gruitem. Czekam na odzew dietetyków…
Ostatnio komentowane